“Ben artık farklı bir insanım”.

Kitabımın yayımlanmasıyla son birkaç gündür böyle hissediyorum.

Kendim, çekirdek ailem, yakın çevrem, değerlerim ve öz geçmişimle ilgili istesem de istemesem de tamamıyla şeffafım artık.

Her insanın doğasında var olan –bence kısmen olması gereken– rol yapma yok, açıkları kapatma telaşı yok, hava atma yok, panik yok, kaygı yok.

Yok oğlu yok, olabildiğince rahatlık var.

Hele bir maske tak, hele bir doğallıktan uzaklaş. Vallahi “Yapılanlar, Eksiklikler,Kazanımlar-(Mühendisce)” yi çekmeceden çıkartıp önüme koyuverirler diye düşünmeye başladım.

“Bak dostum, sayfa 227 de böyle yazmıyor, sen ne diyorsun?” deyiverirler.

Ohhh be… Özgürlük ne güzelmiş…. 🙏